رنج انتخاب

اونقدر دلم وسیع شده که میتونم مدتهااااا صبوری پیشه کنم.

اونقدر چشمم باز شده که میفهمم از زندگی چی میخوام

اونقدر دقیق شدم که میبینم چی کم و کسر داره و کجاها باید آسفالت بشم تا باهم رد بشیم

ولی

هنوز یقین ندارم

که من مرد این رااه هستم یا نه....

روی تل ایستادم و قتلگاهمو میبینم.

قتلگاهی که میتونم باهاش اوج بگیرم و عروج کنم

ولی

به خودم شک دارم....